De dag van de Liefde

Vandaag is het 14 februari, Valentijnsdag, de dag van de liefde. Maar wat is dat eigenlijk liefde? Wie en wat is zij voor jou? Hoe ziet ze eruit? Welke vorm heeft ze? Hoe ervaar je haar? Waar vind je haar?

We hebben het er allemaal over, verlangen er allemaal naar. En toch is zij onzichtbaar, heeft zij geen vaste vorm en heeft zij vele vormen.

Tja, liefde, wie is zij voor mij? Voor mij is zij de “kracht” om volledig te kunnen zijn. Mezelf en de de ander. Zij is gezien worden, gehoord worden, erkent worden, ervaren worden, gevoeld worden, ontvangen worden, zodat ze kan stromen en tot expressie, uiting gebracht kan worden. Zij kost niets, vraagt niets, ze verlangt alleen de ruimte, de ruimte om te zijn, de ruimte om te stromen, al wat ze is, al wie ze is.

Liefde begint bij mezelf. Alles in mij en van mij zien, horen, erkennen, ervaren, voelen en ontvangen. Werkelijk waar te nemen wat er in mij leeft en dat de bedding en de ruimte geven om volledig te kunnen ervaren en doorvoelen. Niets te ontkennen. Steeds weer mezelf opnieuw ontmoeten. En te vragen; wie ben ik? waar ben ik? wat voel ik? wat ervaar ik? wat ik verlang ik? en wat zit er achter dit verlangen, waarom verlang ik dit en hoe kan ik dit mijzelf schenken? vanuit liefde, omdat ik het waard ben, omdat wij het waard zijn, omdat het leven het waard is.

Liefde schenk ik aan mezelf. Want hoe kan ik van een ander verlangen dat hij of zij me ziet, hoort, erkent, ontvangt en waardeert zolang ik dit zelf niet doe? Hoe kan ik van een ander verwachten dat hij of zij mij niet veroordeeld zolang ik het zelf wel doe? Hoe kan ik van een ander verwachten dat hij of zij mij lief heeft zolang ik delen van mijzelf ontken?

Liefde begint bij de ander. Omdat hij of zij mij laat ervaren wie ik ben. En die ander kan van alles zijn, een boom, een steen, een dier, een mens, een instantie. De ander laat mij ontdekken en herinneren wie ik ben. De ander laat me zien, laat me voelen, laat me horen, brengt me in beweging, laat me stromen, waardoor ik mezelf kan waarnemen en ervaren om volledig te kunnen zijn.

Liefde is eindeloos maar niet grenzeloos. Zij is de grens van jezelf en de ander erkennen, aangeven en respecteren en hierin de opening vinden om elkaar en vooral jezelf te ontmoeten. Met alles wat het oproept en naar bovenbrengt. Dit te kunnen ontvangen, jezelf te ontvangen.

Liefde is de stroming die ontspringt in de opening die ontstaat wanneer we samen komen, ons verbinden, waarnemen en de ruimte en de vrijheid schenken om te doorvoelen en tot expressie te brengen. Om volledig te kunnen zijn en van hieruit de wereld in te stromen.

Liefde is mezelf of de ander niet vastzetten in overtuigingen, oordelen of hokjes, maar steeds weer de vragen stellen, de opening vinden en nieuwsgierig zijn naar wie en wat er in mij en in de ander leeft en beweegt.

Iets of iemand liefhebben is je kostbaarste bezit. Wat of wie is jouw kostbaarste bezit? Hoe schenk je haar/hem jou liefde?